نظرات اعضای انجمن اسلامی دانشگاه شریف

فرا رسیدن سال نو را به همه دوستان تبریک می گوییم. همچنین اربعین حسینی را نیز تسلیت عرض می کنیم.

روز شنبه 27/12/84 جلسه ای با حضور نمایندگان انجمن اسلامی دانشجویان، شورای صنفی، گروه های علمی و هبأت الزهرا در دفتر آقای دکتر سهراب پور و با حضور ایشان برگزار شد.

1- حال عمومی  آقای دکتر خوب بود. پزشک ها گفته اند که از نظر جسمی مشکل چندانی ندارد. روح و روان دکتر بود که آزارش می داد.

2- ناراحت نبود که چرا مورد ضرب و شتم قرار گرفته است. به قول خودش "دلشان می خواست من را بزنند؟ خب بزنند. می خواستند شیشه بشکنند؟ خب بشکنند. جایگاه دانشگاه شریف و من که با این کارها زیر سؤال نمی رود." به نامه های متعددی اشاره کرد که از سوی روسای دانشگاه های خارج از کشور در محکومیت این حوادث برایش آمده. بیشتر دل نگران اتفاقاتی بود که در صحن مسجد اتفاق افتاد و به طیف های مختلف سیاسی کشور اجازه ی موج سواری داد. " دانشگاه شریف طعمه ی سیاسی این و آن شده است که اطلاعیه بدهند و بیانیه صادر کنند و به دیگری بتوپند."

3- دکتر خودش را ماورای همه ی این دعواها و دارای هویت مستقل دانست. بارها گفت : "نمی گذارم کسی در کارم دخالت کند." اما معلوم بود از سوی وزارتخانه تحت فشار است. وقتی از او خواستیم نیروهای لباس شخصی و بسیجی - که به محیط امن دانشگاه آمدند و دانشجو ها را کتک زدند -  باید با پیگیری شما مجازات بشوند، تاکید می کرد که بگذارید همه چیز داخل همین دانشگاه حل و فصل شود. "با آن که از من می خواهند ... اما نمی گذارم نهادهای خارج دانشگاه در این مورد دانشجویان این جا تصمیم گیری کنند ... ما خودمان کمیته ی انضباطی داریم. کتک خوردن من که ایرادی ندارد. تحقیق می کنیم که چه کسی شیشه شکسته بیاید خسارتش را بدهد ... "

4- با موضعی که دکتر داشت نمی توان امیدوار بود که بانیان اصلی مجازات شوند و البته می توان امیدوار بود تا وقتی که دکتر سهراب پور ریاست دانشگاه را بر عهده دارند مشکلی برای دانشجویان پیش نیاید. اما اگر جایش را به دیگری بسپارد تصمیم گیری های غیر عقلانی و تنش آفرین دور از انتظار نیست.

وبلاگ مخصوص بیست و دوم اسفند